adsiz not defterine adsiz biri olarak yazmaya basliyorum. duygularimin sabrimla beraber ayaklar altinda ezildigi bu ulkede, bu sevgisiz evlilikte, bu soguk evde yasam mucadelesi veriyorum. bosanma çanlarinin çaldigi dünya evinde huzursuzlugun limitlerini zorlayan, akil dengemi her yarim saatte bir sarsan olaylarla bogusuyorum. sakin kalmaya, sevgi dolu olmaya, anlayis göstermeye, vardir bi hayr demeye calisiyorum.

sabrimin sinirinin zorlandigi ve tum iplerin koptugu bu gunde, arkama soyle bir donup bakiyorum, ellerimde ellerinden kalan kokunun gitmesi icin ellerimi yikayip cantami aldigimla yola koyuluyorum.

yarin yeni bir gun, yeni sabir taslari satin almali, yeni umitlere hayal kurulmali, yasamaya deger yeni seyler bulmali, yine ben olmaliyim.

hayatin sert aromasini hazmetmek icin genis bir mideye ihtiyacim var.

b.

Dress

"I want to wear white again! I want to wear white again like I did on my wedding day, but this time I want the dress of eternity, the dress that I will wear for the last time in my miserable life in this miserable world" , she said, before she closed the door on my face.

And that was the last time I saw her.

That was the last time I talked to myself, honestly.

B.

saçmasapan

bazen çok yazmak istediğim anlar olur ve o anlar genellikle iki kelimeyi bir araya getiremediğim durumlara dönüşür.

aynen şimdi olduğu gibi.

herşeyin kusursuz olmasını istemek gibi bir lüksümün olmadığının farkındayım. herşeyin kusursuz olabileceği bir hayal dünyasınında olmadığını biliyorum.

yinede, bazen, sihirli bir değnek istememek elde olmuyor, ille de istiyorum, ille de istiyorum.

kendimi saçmalamanın sınırlarını zorlamak üzere hissediyorum.

belki herşeyi bir kenara bırakıp kucağımda uykuya dalmak üzere olan kedimin varlığına sevinmeliyim.

hayat göründüğünden daha kolay yaşanmalı , bunun mutlaka bir yolu olmalı. bu sırrı çözer çözmez buraya not etmeye söz vererek bu gereksiz ve bir o kadar da mantıksız blog yazısını sonlandırıyorum.

son.

b.

Voodoo Girl

Her skin is white cloth,

And she's all sewn apart

And she has many colored pins

Sticking out of her heart.She has a beautiful set

Of hypno-disk eyes,

The ones that she uses

To hypnotize guys.

She has many different zombies

Who are deeply in her trance.

She even has a zombie

Who was originally from France.

But she knows she has curse on her

A curse she cannot win.

For if someone gets

Too close to her,

The pins stick farther in.

tim burton

wow

Nowadays everything is changing so fast that it's kinda scary, kinda exciting, kinda nervous, kinda too good to be true. Don't know from which side I should look at it and focus but I hope all will be just well.

I'm at a point that I could never think I'd be at. It's just so so so hard to believe all the things are happening all at once. I hope this won't be like, lending a jar of candies to a kid and then pulling it back when he is about to get one. I hope not. I don't think I'll be able to recover easily. Of course I'll do my best and so on but, this time, wow. 

I want to write so much but I'm at a loss for words.

b.